اعدام عباس اکبری فیض‌آبادی؛ نمادی از مجازات مرگ برای سرکوب اعتراضات ژانویه ۲۰۲۶

 

به عنوان فعال حقوق بشر ایرانی و یک‌حقوقدان، اعدام عباس اکبری فیض‌آبادی در ۲۵ می ۲۰۲۶ را نه یک رویداد قضایی، بلکه اقدام عمدی و سیاسی رژیم برای ایجاد وحشت و بازدارندگی پس از اعتراضات سراسری ژانویه ۲۰۲۶ می‌دانم.

دوگانگی تهدید سرکوب داخلی و تنش منطقه‌ای؛ گزارش‌های ۲۰۲۶ از وضعیت حقوق شهروندان ایرانی

 

یکی از خطرناک‌ترین و پیچیده‌ترین جنبه‌های وضعیت کنونی ایران را «دوگانگی تهدید» سرکوب داخلی و تنش‌های منطقه‌ای می‌دانم. گزارش‌های Amnesty International و Human Rights Watch در ماه می ۲۰۲۶ به صراحت نشان می‌دهد که رژیم جمهوری اسلامی از فضای پس از حملات ایالات‌متحده و اسرائیل در فوریه ۲۰۲۶ به عنوان فرصتی طلایی برای تشدید بازداشت‌های خودسرانه، اعدام‌های سیاسی، شکنجه و محدودیت‌های شدید اینترنتی استفاده کرده است. شهروندان ایرانی اکنون همزمان با خطر خشونت خارجی، با موج شدید سرکوب داخلی مواجه هستند.

اعدام بیش از ۲۱۵۹ نفر در ایران طی سال ۲۰۲۵؛ رکورد تاریخی از سال ۱۹۸۱

به عنوان عضو کانون دفاع از حقوق بشر در ایران، با تأسف گزارش می‌دهم که طبق گزارش سالانه عفو بین‌الملل، جمهوری اسلامی در سال ۲۰۲۵ حداقل ۲۱۵۹ نفر را اعدام کرده است. این رقم بیش از دو برابر سال ۲۰۲۴ و بالاترین تعداد اعدام ثبت‌شده از سال ۱۹۸۱ تاکنون است. بخش عمده این اعدام‌ها با اتهامات مواد مخدر بوده اما بسیاری از آن‌ها جنبه سیاسی داشته و پس از محاکمات ناعادلانه اجرا شده‌اند. این روند نقض فاحش حق حیات و استانداردهای بین‌المللی حقوق بشر محسوب می‌شود.

منبع: گزارش عفو بین‌الملل «Death Sentences and Executions 2025»

گزارش حقوقی درباره شکنجه و اخذ اعترافات اجباری در بازداشتگاه‌ها

 

یکی از جدی‌ترین موضوعات مطرح در گزارش‌های حقوق بشری مربوط به ایران، ادعاهای مرتبط با شکنجه و اخذ اعترافات اجباری در مراحل بازجویی و بازداشت است. این مسئله در گزارش‌های سال ۲۰۲۶ نیز به‌عنوان یک نگرانی حقوق بشری ادامه‌دار مطرح شده است.

گزارش حقوقی درباره گسترش اجرای احکام اعدام و تعارض آن با حق حیات

 

مجازات اعدام همچنان یکی از بحث‌برانگیزترین موضوعات حقوق بشر در ایران و نظام بین‌المللی حقوق کیفری است. گزارش‌های سال ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که روند اجرای احکام اعدام در ایران همچنان در سطح بالایی ادامه دارد و نگرانی‌های جدی درباره نوع دادرسی و گستره جرایم مشمول این مجازات وجود دارد.

ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی حق حیات را به‌عنوان حق بنیادین بشر تضمین می‌کند.

گزارش حقوقی درباره بازداشت‌های خودسرانه و ناپدیدسازی اجباری در ایران

 

در سال‌های اخیر، بازداشت‌های خودسرانه و گزارش‌های مرتبط با ناپدیدسازی اجباری در ایران به یکی از مهم‌ترین موضوعات مورد توجه نهادهای حقوق بشری تبدیل شده است. در گزارش‌های منتشرشده در سال ۲۰۲۶ نیز این روند همچنان به‌عنوان یک نگرانی جدی حقوق بشری مطرح است.بر اساس ماده ۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR)، هیچ‌کس نباید به‌طور خودسرانه بازداشت یا زندانی شود و هر بازداشت باید مطابق قانون، همراه با اطلاع‌رسانی فوری درباره دلایل آن و امکان اعتراض قضایی باشد. همچنین ماده ۱۴ همین میثاق بر حق برخورداری از دادرسی عادلانه، دسترسی به وکیل و رسیدگی مستقل و بی‌طرفانه تأکید دارد.