وقتی قانون سلاح میشود
نقض سیستماتیک حقوق مدافعان، وکلا و روزنامهنگاران در جمهوری اسلامی ایران
نگاشته به قلم دکتر فرزاد اماندار: حقوق دان و فعال حقوق بشر
مقدمه: در باب یک تناقض ساختاری
جمهوری اسلامی ایران در دهههای اخیر با سرعتی نگرانکننده به یکی از شاخصترین کشورهای ناقض حقوق مدافعان حقوق بشر، وکلای دادگستری و روزنامهنگاران تبدیل شده است. این سرکوب اما نه در خلأ قانونی، بلکه دقیقاً با تکیه بر ساختار حقوقی رسمی همان دولت صورت میگیرد؛ یعنی قانون نه بهعنوان سپر حمایت از شهروندان، که بهمثابه ابزاری در دست قدرت علیه کسانی بهکار میرود که جرات میکنند صدای اعتراض را بلند کنند. این پارادوکس، اگر بتوان آن را صرفاً پارادوکس نامید، در واقع نشانه یک شکاف عمیق و سنجیدهشده میان آنچه قانون اساسی و تعهدات بینالمللی ایران وعده میدهد و آنچه در عمل و روزمرهی زندگی فعالان مدنی اتفاق میافتد، است. نوشته حاضر میکوشد این شکاف را از منظر حقوقی و تحلیلی روشن کند.
