سهیل عربی، زندانی سیاسی پیشین که بهتازگی از زندان قزلحصار کرج آزاد شده، در نامهای با عنوان «حبس در جنگ؛ تلاش برای بقا در زندان قزلحصار» که نسخهای از آن برای هرانا ارسال شده، به تشریح شرایط نگهداری در سوئیت ۳۵ واحد سه این زندان پرداخته است. وی در این نامه از حضور زندانیان محکوم به اعدام، فضای مرگمحور حاکم بر بند، محدودیتهای شدید ارتباطی از جمله محرومیت از تماس و ملاقات و آنچه «رفتارهای خشونتآمیز و شکنجه» توسط برخی مسئولان زندان خوانده، سخن گفته است.
سعید اسدی، شهروند ساکن تایباد، حدود سه ماه است که بازداشت شده و به صورت بلاتکلیف در زندان تربت جام نگهداری میشود.
وقتی قانون سلاح میشود
نقض سیستماتیک حقوق مدافعان، وکلا و روزنامهنگاران در جمهوری اسلامی ایران
نگاشته به قلم دکتر فرزاد اماندار: حقوق دان و فعال حقوق بشر
مقدمه: در باب یک تناقض ساختاری
جمهوری اسلامی ایران در دهههای اخیر با سرعتی نگرانکننده به یکی از شاخصترین کشورهای ناقض حقوق مدافعان حقوق بشر، وکلای دادگستری و روزنامهنگاران تبدیل شده است. این سرکوب اما نه در خلأ قانونی، بلکه دقیقاً با تکیه بر ساختار حقوقی رسمی همان دولت صورت میگیرد؛ یعنی قانون نه بهعنوان سپر حمایت از شهروندان، که بهمثابه ابزاری در دست قدرت علیه کسانی بهکار میرود که جرات میکنند صدای اعتراض را بلند کنند. این پارادوکس، اگر بتوان آن را صرفاً پارادوکس نامید، در واقع نشانه یک شکاف عمیق و سنجیدهشده میان آنچه قانون اساسی و تعهدات بینالمللی ایران وعده میدهد و آنچه در عمل و روزمرهی زندگی فعالان مدنی اتفاق میافتد، است. نوشته حاضر میکوشد این شکاف را از منظر حقوقی و تحلیلی روشن کند.
به عنوان فعال حقوق بشر ایرانی، وکیل حقوق بشر بینالمللی و تحلیلگر ارشد حقوق بشر، تشدید موج بازداشتها، یورش به منازل، شکنجه، مصادره اموال و فشارهای اقتصادی بر شهروندان بهایی در بهار ۲۰۲۶ را یکی از بارزترین نمونههای تبعیض مذهبی سیستماتیک و آزار سازمانیافته توسط جمهوری اسلامی میدانم. گزارش مرکز حقوق بشر ایران (CHRI) در ۱۹ می ۲۰۲۶ به وضوح نشان میدهد که در ماههای اخیر دستکم دهها شهروند بهایی بدون اتهام مشخص بازداشت شدهاند، بسیاری از آنها تحت شکنجه قرار گرفتهاند و برخی نیز با احکام سنگین زندان و محرومیت از حقوق اجتماعی مواجه شدهاند.
اجرای حکم اعدام دستکم ۸۰ زندانی در زندانهای ایران طی ماه ۲۰۲۶
