اصلاحات قانونی و حقوقی، تضمین برابری در برابر قانون،کاهش تبعیض ساختاری و حمایت مؤثر از آزادیهای مدنی ، حق برابری در اجتماع و احترام و پاسداشت کرامت انسانی.
به باور بسیاری مانند اینجانب بعنوان یک فعال و مدافع حقوق بشر و یک حقوقدان تحقق حقوق زنان در ایران نیازمند چند مورد است که مهمترین ها عبارتند از :
حقوق زنان در نظام بینالمللی حقوق بشر بهعنوان بخشی جداییناپذیر از اصل برابری و کرامت انسانی شناخته میشود. با این حال، گزارشهای منتشرشده در سالهای اخیر نشان میدهد که زنان در ایران همچنان با محدودیتهای گسترده حقوقی، اجتماعی و ساختاری مواجه هستند.
کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان (CEDAW) دولتها را موظف میکند تبعیض جنسیتی را در حوزههای سیاسی، اجتماعی، آموزشی و اقتصادی حذف کنند. هرچند ایران به این کنوانسیون نپیوسته است، اما اصول منع تبعیض جنسیتی در اسناد بنیادینی مانند منشور ملل متحد، اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاقهای بینالمللی حقوق بشر مورد تأکید قرار گرفته است.
ماده ۲ اعلامیه جهانی حقوق بشر بر اصل برابری بدون تبعیض تأکید دارد و ماده ۳ ICCPR نیز دولتها را موظف میکند حقوق زنان و مردان را بهصورت برابر تضمین کنند.
در حقوق داخلی ایران نیز اصول ۲۰ و ۲۱ قانون اساسی به حمایت قانونی از زنان اشاره دارد، اما در عمل بسیاری از فعالان حقوق زنان معتقدند میان ظرفیتهای قانونی و وضعیت اجرایی فاصله قابل توجهی وجود دارد.
