حق حریم خصوصی یکی از حقوق بنیادین شناختهشده در اسناد بینالمللی حقوق بشر است. با گسترش فناوریهای ارتباطی و فضای دیجیتال، موضوع نظارت اینترنتی و حفاظت از دادههای شخصی اهمیت بیشتری پیدا کرده است.ماده ۱۲ اعلامیه جهانی حقوق بشر مقرر میکند:«هیچکس نباید در زندگی خصوصی، مکاتبات یا ارتباطات خود مورد مداخله خودسرانه قرار گیرد.»همچنین ماده ۱۷ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی بر حمایت از حریم خصوصی افراد تأکید دارد.
در سالهای اخیر، گزارشهایی درباره:- نظارت بر فعالیتهای آنلاین،- محدودیت پیامرسانها،- و کنترل ارتباطات دیجیتال
در ایران منتشر شده است.سازمانهایی نظیر:- Access Now- Article 19- HRANA- Tavaana- Bashariyat- Azadegyبارها نسبت به آثار حقوق بشری نظارت گسترده دیجیتال هشدار دادهاند.از منظر حقوق بشر، هرگونه نظارت بر ارتباطات شهروندان باید:- قانونی،- ضروری،- متناسب،- و تحت نظارت قضایی مستقل باشد.کارشناسان حقوق دیجیتال معتقدند حفاظت از حریم خصوصی در عصر فناوری، یکی از مهمترین چالشهای حقوق بشر معاصر محسوب میشود.
:منابع
- اعلامیه جهانی حقوق بشر
- میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی
- Access Now
- Article 19
- HRANA
- Tavaana
- Bashariyat
- Azadegy
لینکها:
https://www.accessnow.org
https://www.article19.org
https://www.hra-news.org
https://tavaana.org
https://bashariyat.org
https://azadegy.de
